Kwintes magazine en Jaarbeeld zijn voor alle organisaties met een maatschappelijke taak, zoals gemeenten, wijkteams, huisartsen, zorgorganisaties, woningcorporaties en zorgverzekeraars.

Deze magazines automatisch ontvangen? Meld u hier aan.

Bij iedereen verloopt het herstelproces anders. Als het gaat om wonen kan een tussenstap helpen naar een volgende fase. Bram en Louis vertellen hún verhaal. Zij wonen beiden inmiddels op een eigen plek met begeleiding aan huis.

De stappen
naar een eigen woning

Louis

Louis (64) woont sinds een paar maanden zelfstandig met begeleiding aan huis. Na drie mislukte pogingen kickte hij met succes af van de drank, waarna hij een aantal jaren in een beschermende woonvorm woonde.

Hoe ging dat?
“Iemand heeft destijds ingezien dat een beschermende woonvorm mij de beste ondersteuning zou bieden. De tijd in Ter Wheme (beschermende woonvorm) had ik echt nodig. Het was me anders niet gelukt zover te komen in mijn leven. In augustus ben ik al negen jaar van de drank af. Ik kan dus zeggen dat ik veel bereikt heb. Wat en hoe is moeilijk uit te leggen. Het is denk ik het idee dat als ik naar de alcohol dreigde te grijpen, ik wist dat de begeleiding naast me stond. Dat maakte, zeker in het begin, het kunnen vertrouwen in mijzelf makkelijker.”

“De tijd in de beschermende woonvorm had ik echt nodig. Het was me anders niet gelukt zover te komen in mijn leven”

Wat draagt Kwintes bij in het proces naar op jezelf wonen en daarna?
“De stap was groot. Eerst wilde ik niet meer op m’n eigen, later toch weer wel. Ik had blijkbaar tijd nodig en die tijd kreeg ik. Om een plek te krijgen regelde Kwintes woonurgentie waardoor het, toen ik zover was, snel ging. Ook kreeg ik begeleiding bij alles wat er kwam kijken bij de verhuizing. Mijn begeleider komt nu eenmaal per week bij mij thuis. Eventueel komt zij vaker wanneer nodig. Met name de ondersteuning bij het bekijken van m’n post is belangrijk, maar ook de hulp in het contact met de woningstichting.”

Wat doet het met je om weer op eigen kracht te wonen?
“Het was heel erg wennen, maar het heeft mij veel opgeleverd. Nu kan ik doen en laten wat ik wil en gaan en staan waar ik wil. Ik hoef me niet meer aan de regels van ‘het huis’ te houden. Als je alleen woont, ben je op jezelf aangewezen en moet je zelf de mensen en leuke activiteiten opzoeken. Daarom bezoek ik twee keer per week de Inloop voor een spelletje Rummikub, een praatje en een kop koffie. Ik ben echt blij dat die Inloop er is. Het is goed voor mijn sociale contacten. Mocht het mis gaan, wat ik overigens niet verwacht, dan weet ik dat ik een vangnet heb en dat geeft vertrouwen. Ik kan dan altijd terugvallen op de begeleiding. Hoe het leven verder gaat, dat weet ik niet. Het contact met m’n zussen is er weer. Ik onderneem van alles en ik heb m’n eigen plekkie. Het is goed nu.”

Verhuizen is een rode draad in het leven van Bram (36). In een notendop: van Groningen naar Frankrijk en van Nijmegen naar de Paaz (psychiatrisch afdeling algemeen ziekenhuis). Daarna woonde hij 12 jaar in een beschermende woonvorm, een paar jaar in een zelfstandige ‘satellietwoning’ met 24-uurs begeleiding en nu op zichzelf met begeleiding aan huis.

Hoe ging dat?
“Tijdens mijn studie in Nijmegen ging het mis. Ik ben twee jaar opgenomen geweest en daar is een psychiatrisch ziektebeeld geconstateerd. Mijn studie muziektherapie maakte ik niet af. De grap is dat ik de psychiatrie toch heb leren kennen. Door mijn eigen ervaring weet ik wat het is om een cliënt te zijn. Toen ik in Scherpenzeel kwam, was ik een dood vogeltje. Ik was mijn zelfstandigheid totaal verloren. Ik nam een besluit, mijn doel: een zo normaal mogelijk leven opbouwen. Ik ben daar met frisse moed aan gaan werken. Dat lukte, mede dankzij de medicatie die ik nu trouw inneem en echt fantastisch helpt.”

“Mijn doel was een zo normaal mogelijk leven leiden en dat lukt steeds beter”

Wat draagt Kwintes bij in het proces naar op jezelf wonen en daarna?
“Ik heb zo’n 16 jaar lang niet zelfstandig gewoond. Het besluit daartoe nemen, was best wel eng, omdat ik niet wist of het zou lukken. De begeleiding heeft me altijd erg gemotiveerd door dingen te zeggen als: ‘dat kan jij’ en ‘jij bent hiertoe in staat’. Doordat ik eerst een paar jaar zelfstandig woonde met 24-uurs begeleiding op afstand, was de stap niet te groot. Daarbij was de lange voorbereiding van de verhuizing goed, zo kon ik me geestelijk voorbereiden. Ik kreeg veel steun van Brenda, mijn begeleider. Zij heeft geholpen met het aanvragen van gas, water en licht. Ook hielp zij met de overstap van bewindvoering naar budgetbeheer, dat gericht is op zelfstandig met geld leren omgaan en goedkoper is. Het ontbreken van een slaapwacht was in het begin een ding waar ik erg tegenop zag. De eerste twee nachten waren spannend, maar het ging goed.”

Wat doet het met je?
 
“Nu overheerst blijheid. Het enige wat lastig is, zijn de financiën en administratie, dus mijn begeleider ondersteunt mij daarin. Zelfstandig wonen is goed voor mij; het is een belangrijke stap geweest in het bereiken van mijn doel. Terugkijkend was ik er op een gegeven moment echt aan toe. Ik zag hoe andere cliënten werden behandeld en de afhankelijkheid daarvan en besefte dat ik daar niet meer tussen paste. Ik wilde meer deel uitmaken van de maatschappij en dat doe ik nu. Ik neem zelf beslissingen en ik bepaal zelf met wie ik omga en met wie niet. Ik doe al drie jaar vrijwilligerswerk bij de bibliotheek en ben sinds kort ook gastheer bij de Inloop in het dorp. Nu ik zelfstandig woon, merk ik hoe belangrijk het is om contacten te hebben. Ik ontdek wat er gebeurt als ik mensen om hulp vraag als ik met iets zit en dat geeft een gerust gevoel. In mijn geval - ik heb geen contact met mijn ouders - is het zeker belangrijk om voor die contacten te zorgen.”

Wat betekent het voor je herstel en welzijn?
“Nu ik hier woon, voel ik mij een volwaardiger mens. Ik leef meer, maak meer deel uit van de maatschappij en ik voel me normaler, vrijer. Omdat ik zelf bepaal wat ik doe, is het leven avontuurlijker. Ik voel me beter, een ander mens. Ik leid mijn eigen leven.”

Bram

De webapplicatie www.jewoontzelf.nl van Kwintes kan helpen bij het voorbereiden van je verhuizing, de verhuizing zelf en daarna.

De stappen
naar een
eigen

woning

Bij iedereen verloopt het herstelproces anders. Als het gaat om wonen kan een tussenstap helpen naar een volgende fase. Bram en Louis vertellen hún verhaal. Zij wonen beiden inmiddels op een eigen plek met begeleiding aan huis.

Louis

Louis (64) woont sinds een paar maanden zelfstandig met begeleiding aan huis. Na drie mislukte pogingen kickte hij met succes af van de drank, waarna hij een aantal jaren in een beschermende woonvorm woonde.

Hoe ging dat?
“Iemand heeft destijds ingezien dat een beschermende woonvorm mij de beste ondersteuning zou bieden. De tijd in Ter Wheme (beschermende woonvorm) had ik echt nodig. Het was me anders niet gelukt zover te komen in mijn leven. In augustus ben ik al negen jaar van de drank af. Ik kan dus zeggen dat ik veel bereikt heb. Wat en hoe is moeilijk uit te leggen. Het is denk ik het idee dat als ik naar de alcohol dreigde te grijpen, ik wist dat de begeleiding naast me stond. Dat maakte, zeker in het begin, het kunnen vertrouwen in mijzelf makkelijker.”

“De tijd in de beschermende woonvorm had ik echt nodig. Het was me anders niet gelukt zover te komen in mijn leven”

Wat draagt Kwintes bij in het proces naar op jezelf wonen en daarna?
“De stap was groot. Eerst wilde ik niet meer op m’n eigen, later toch weer wel. Ik had blijkbaar tijd nodig en die tijd kreeg ik. Om een plek te krijgen regelde Kwintes woonurgentie waardoor het, toen ik zover was, snel ging. Ook kreeg ik begeleiding bij alles wat er kwam kijken bij de verhuizing. Mijn begeleider komt nu eenmaal per week bij mij thuis. Eventueel komt zij vaker wanneer nodig. Met name de ondersteuning bij het bekijken van m’n post is belangrijk, maar ook de hulp in het contact met de woningstichting.”

Wat doet het met je om weer op eigen kracht te wonen?
“Het was heel erg wennen, maar het heeft mij veel opgeleverd. Nu kan ik doen en laten wat ik wil en gaan en staan waar ik wil. Ik hoef me niet meer aan de regels van ‘het huis’ te houden. Als je alleen woont, ben je op jezelf aangewezen en moet je zelf de mensen en leuke activiteiten opzoeken. Daarom bezoek ik twee keer per week de Inloop voor een spelletje Rummikub, een praatje en een kop koffie. Ik ben echt blij dat die Inloop er is. Het is goed voor mijn sociale contacten. Mocht het mis gaan, wat ik overigens niet verwacht, dan weet ik dat ik een vangnet heb en dat geeft vertrouwen. Ik kan dan altijd terugvallen op de begeleiding. Hoe het leven verder gaat, dat weet ik niet. Het contact met m’n zussen is er weer. Ik onderneem van alles en ik heb m’n eigen plekkie. Het is goed nu.”

Bram

Verhuizen is een rode draad in het leven van Bram (36). In een notendop: van Groningen naar Frankrijk en van Nijmegen naar de Paaz (psychiatrisch afdeling algemeen ziekenhuis). Daarna woonde hij 12 jaar in een beschermende woonvorm, een paar jaar in een zelfstandige ‘satellietwoning’ met 24-uurs begeleiding en nu op zichzelf met begeleiding aan huis.

Hoe ging dat?
“Tijdens mijn studie in Nijmegen ging het mis. Ik ben twee jaar opgenomen geweest en daar is een psychiatrisch ziektebeeld geconstateerd. Mijn studie muziektherapie maakte ik niet af. De grap is dat ik de psychiatrie toch heb leren kennen. Door mijn eigen ervaring weet ik wat het is om een cliënt te zijn. Toen ik in Scherpenzeel kwam, was ik een dood vogeltje. Ik was mijn zelfstandigheid totaal verloren. Ik nam een besluit, mijn doel: een zo normaal mogelijk leven opbouwen. Ik ben daar met frisse moed aan gaan werken. Dat lukte, mede dankzij de medicatie die ik nu trouw inneem en echt fantastisch helpt.”

“Mijn doel was een zo normaal mogelijk leven leiden en dat lukt steeds beter”

Wat draagt Kwintes bij in het proces naar op jezelf wonen en daarna?
“Ik heb zo’n 16 jaar lang niet zelfstandig gewoond. Het besluit daartoe nemen, was best wel eng, omdat ik niet wist of het zou lukken. De begeleiding heeft me altijd erg gemotiveerd door dingen te zeggen als: ‘dat kan jij’ en ‘jij bent hiertoe in staat’. Doordat ik eerst een paar jaar zelfstandig woonde met 24-uurs begeleiding op afstand, was de stap niet te groot. Daarbij was de lange voorbereiding van de verhuizing goed, zo kon ik me geestelijk voorbereiden. Ik kreeg veel steun van Brenda, mijn begeleider. Zij heeft geholpen met het aanvragen van gas, water en licht. Ook hielp zij met de overstap van bewindvoering naar budgetbeheer, dat gericht is op zelfstandig met geld leren omgaan en goedkoper is. Het ontbreken van een slaapwacht was in het begin een ding waar ik erg tegenop zag. De eerste twee nachten waren spannend, maar het ging goed.”

Wat doet het met je?
 
“Nu overheerst blijheid. Het enige wat lastig is, zijn de financiën en administratie, dus mijn begeleider ondersteunt mij daarin. Zelfstandig wonen is goed voor mij; het is een belangrijke stap geweest in het bereiken van mijn doel. Terugkijkend was ik er op een gegeven moment echt aan toe. Ik zag hoe andere cliënten werden behandeld en de afhankelijkheid daarvan en besefte dat ik daar niet meer tussen paste. Ik wilde meer deel uitmaken van de maatschappij en dat doe ik nu. Ik neem zelf beslissingen en ik bepaal zelf met wie ik omga en met wie niet. Ik doe al drie jaar vrijwilligerswerk bij de bibliotheek en ben sinds kort ook gastheer bij de Inloop in het dorp. Nu ik zelfstandig woon, merk ik hoe belangrijk het is om contacten te hebben. Ik ontdek wat er gebeurt als ik mensen om hulp vraag als ik met iets zit en dat geeft een gerust gevoel. In mijn geval - ik heb geen contact met mijn ouders - is het zeker belangrijk om voor die contacten te zorgen.”

Wat betekent het voor je herstel en welzijn?
“Nu ik hier woon, voel ik mij een volwaardiger mens. Ik leef meer, maak meer deel uit van de maatschappij en ik voel me normaler, vrijer. Omdat ik zelf bepaal wat ik doe, is het leven avontuurlijker. Ik voel me beter, een ander mens. Ik leid mijn eigen leven.”

De webapplicatie www.jewoontzelf.nl van Kwintes kan helpen bij het voorbereiden van je verhuizing, de verhuizing zelf en daarna.